Παρασκευή, 3 Νοεμβρίου 2017

Λουκουμένιος (μέρος 2ο)


Κρύο παιδιά! Πολύ κρύο. Μπαίνει ο χειμώνας σιγά σιγά. Εγώ στη βάση μου ωστόσο. Στο Δέντρο μου. Καλά ε΄;Πόσο κόσμο γνώρισα αυτές τις μέρες δεν λέγεται. Όλοι ερχόντουσαν να απολαύσουν τις τελευταίες ηλιόλουστες μέρες,κι εγώ το επίκεντρο όπως πάντα.

Αυτή όμως που περίμενα δεν ήρθε. Γιατί άραγε;; Χμμ! Να την δικαιολογήσω  ή να σκεφτώ καχύποπτα και να πιστέψω οτι απλά μου είπε ψέμματα; Αν ήταν να μην έρθει γιατί να μου έδινε υπόσχεση; Πόσο κακοί  μπορεί να είναι οι άνθρωποι; Καλά κάνω και δεν τους εμπιστεύομαι. Παρ'όλη την απελπισία που μου έχει προκαλέσει το γεγονός οτι δεν έχει έρθει, μου λείπει η παρουσία της. Αλλά μήπως είμαι υπερβολικός μωρέ; Τρείς ημέρες έχουν περάσει, ίσως είναι νωρίς.

Ας ηρεμήσω, για την ώρα περιμένω μια φίλη απο τα παλιά. Καθώς τότε που περιπλανιόμουν την είχα βρε νεογέννητη στα σκουπίδια να παλεύει για την ζωή της  και την έσωσα. Τρικολόρ το όνομά της, (αφού η γούνα της αποτελείται απο 3 διαφορετικά χρώματα). Ήμουν ο σωτήρας και ο νονός της όπως καταλάβατε. Η Τρικολόρ, που λέτε, έχει μια ικανότητα, προβλέπει το μέλλον, κι έτσι έκανε με την δική μου περίπτωση με τον έρωτά μου. Ξάφνου τα μάτια της λαμπίρισαν και μου λέει: << Ο έρωτάς σου δεν σε ξέχασε, θα έρθει σήμερα το βράδυ.>>. Πανικός! Το βράδυ;; Τι θα προλάβαινα να κάνω; Ξεκίνησα κατευθείαν τις ετοιμασίες. Μάζεψα λουλούδια, άναψα κεράκια, έκανα το μπάνιο μου και φόρεσα τα καλά μου. Αυτό ήταν, έφτιαξα την τέλεια ατμόσφαιρα και όλα έτοιμα να την υποδεχθούν.

Η ώρα περνούσε βασανιστικά και δεν είχε φανεί. Σκέφτηκα λοιπόν να κάνω μια βόλτα στην πλατεία Αβησσυνίας, χωρίς να απομακρυνθώ ωστε να μπορέσω να την δώ όταν θα καταφθάνει. Αμέριμνος έκανα την βόλτα μου κι αφηρημένος πέφτω πάνω στο μάγκα της γειτονιάς (πρώην κολλητό μου) με τα δύο τσιράκια του. Με στρίμωξαν σε μια γωνία (κλασικό γι' αυτούς) και άρχισαν να μου κάνουν λεκτική επίθεση για το πώς εχω ντυθεί και πως έμοιαζα με φλώρο, εγώ που κάποτε ήμουν ένας από αυτούς.

Με την άκρη του ματιού μου εντοπίζω τον έρωτα μου στην πλατεία να κατευθύνεται προς το loukoumi#10. Ερχόταν να με βρεί κι εγώ ήμουν εγκλωβισμένος. Ήταν τρεις κι ήμουν ένας. Τί θα έκανα;; Αν δεν με βρεί στην ταράτσα μου θα νομίζει ότι δεν την θέλω ή οτι την έστησα! <<Θέλω να φύγω>> τους λέω. <<ΌΧΙ>> μου αποκρύνονται και τα τσιράκια ορμούν κατα πάνω μου. Πω! Τί την ήθελα εγώ την βόλτα; Πώς θα ξεφύγω τώρα;

Συνεχίζεται...

Γράψε ΕΔΩ το τι θα ήθελες να γίνει στο 3ο μέρος!

Τρίτη, 24 Οκτωβρίου 2017

Ο Λουκουμένιος (μέρος πρώτο)



Θα σας πω μια ιστορία, την δική μου ιστορία. Ποιός να ΄μαι εγώ άραγε,θα αναρωτιέστε... Ας τα πάρουμε όλα από την αρχή.

Όνομα δεν έχω, προσωπικότητα όμως έχω. Θα μπορούσατε να με χαρακτηρίσετε ως ένα αλήτη Αθηναίο γάτο που γυρνάω εδώ κι εκεί κοντά στα 2 χρόνια. Όσο ζώ δηλαδή. Ασχολία μου είναι οι τσάρκες στο Μοναστηράκι, παιχνίδια με τους περαστικούς και το αγαπημένο μου στέκι ένα δέντρο στη πλατεία Αβησσυνίας. Πιο συγκεκριμένα μια ταράτσα εκεί, που την λένε ο Κήπος στην Ταράτσα του Loukoumi10.

Υπέροχη θέα, ευχάριστο περιβάλλον και υπηρέτες ανθρώπους να μου καθαρίζουν το χώρο και, φυσικά, να με ταϊζουν. Αυτό ήταν, ήμουν βασιλιάς! Κάπως έτσι  κυλούσαν πλέον οι μέρες μου στο αρχοντικό μου, πειράζοντας κατά κύριο λόγο τα εκνευριστικά ζευγαράκια που ερχόντουσαν και μου έπιαναν τη θέση μου στις μαξιλάρες. Μα καλά τι τα θέλουν τα μαξιλάρια οι άνθρωποι, αφού είναι ξεκάθαρο ότι έχουν φτιαχτεί για γάτες. Τόσο μαλακά κι αναπαυτικά, αχ! πόσους ύπνους εχω ρίξει πάνω τους. Και συνάμα ειναι και μαγικά, δείτε τι έπαθα και θα καταλάβετε.

Καθώς απολάμβανα τον ύπνο μου για ακόμη μια φορά, με ξύπνησαν. Φασαρία, γέλια , ομιλίες...χαμός! Σηκώνομαι νευριασμένος και τι να δώ; Μακριά καστανόξανθα μαλλιά, χαμόγελο που μπορόυσε να με κάνει να ξεχάσω την καταστασή μου εκείνη την στιγμή, έπινε καφέ μαζί με την παρέα της. Πρώτη φορά ερχόταν, δεν την είχα ξαναδεί. Είχα χαζέψει, ήθελα να πάω κοντά της , να τυλίξω την ουρά μου στα πόδια της, αλλά... άραγε της αρέσουν οι γάτες; Φοβόμουν για την απόρριψη. Ξαφνικά τα βλέμματα μας συναντήθηκαν, μου κάνει νέυμα με τα δάχτυλα της  και "ΨΙΤ,ΨΙΤ", προσφωνεί. Με κάλεσε, το είδατε όλοι. Σάστισα, δεν ήμουν έτοιμος. Δέν είχα προλάβει να κάνω μπάνιο είχα γυρίσει πολύ αργά χθες απο την νυχτερινή μου έξοδο.. Ουφ! Δεν μπορούσα όμως να αντισταθώ.

Άρχισα να την πλησιάζω δειλά δειλά, ακουμπησα ίσα ίσα την ουρά μου στα πόδια της κι έφυγα. Μην με ρωτήσετε δεν ξέρω γιατι σταμάτησα. Μάλλον ντρεπόμουν. Την βλέπω να σηκώνεται, νόμιζα θα έρθει προς το μέρος μου, και γιάυτο κορδώθηκα , έβαλα το καλύτερο μου χαμόγελο και την περίμενα. Αλλά μέγα λάθος εκτιμηση.. Σηκώθηκε για να φύγει. Αν είναι δυνατόν, δεν μπορούσε να φύγει έτσι, έπρεπε να κανω κάτι. "ΝΙΑΟΥ!!" της έκανα, καθώς ηταν έτοιμη να κατέβει τις σκάλες. Γυρνάει με κοιτάει (έιδατε έπιασε το κόλπο με το "ΝΙΑΟΥ", να το κάνετε κι εσείς) και μου λέει: "Θα τα ξαναπούμε Λουκουμένιε μου, θα ξαναέρθω με την προυπόθεση οτι θα σε χαιδέψω!".

Της ανταποκρίθηκα κλείνοντας τα μάτια μου και μέχρι να τα ανοίξω είχε φύγει. Δεν ήξερα αν όντως θα ξανάρθει, δεν ήξερα καν το ονομά της όμως το μόνο που ήξερα ειναι οτι πλέον είχα όνομα, Λουκουμένιος..

...συνεχίζεται...

Μπορείς να ψηφίσεις ΕΔΩ το πως θέλεις να συνεχιστεί η ζωή του Λουκουμένιου!

Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

Το παραδοσιακό καφενείο – ρακοπωλείο του Loukoumi Bar θα το βρεις... απέναντι!


Βρίσκεται στην πλ. Αβησσυνίας 10, στο Loukoumi#10.

Αν έρθεις πρωινές ώρες θα το βρεις ανάμεσα στο παζάρι των παλαιοπωλών και ανάμεσα στο πλήθος που εξερευνά την πόλη.

Έχει κάτι από τα παλιά, τραπεζάκια με πολύχρωμες καρέκλες, αφίσες από την Γαλλία των eighties , ακόμα και σκάκι!

Λίγο αργότερα από το μεσημέρι, πετυχαίνεις κόσμο να μπαινοβγαίνει, πηγαίνοντας  σε κάποιο σεμινάριο που γίνεται στον 1ο όροφο του κτηρίου ή  στον Κήπο στην ταράτσα.

Στο Δέντρο καφέ όλο και κάτι θα χαζέψεις. Θα χαζέψεις τον κόσμο που περνάει, την ποικιλία με τα ρακόμελα που φτιάχνουν εκεί, τα δέντρα με τα φθινοπωρινά τους χρώματα.

Η πλατεία Αβησσυνίας έχει πάντα ζωή και το καφέ αυτό είναι στο κέντρο της.

Hot tip 1: Αν είσαι στο Loukoumi Bar και θέλεις να δεις το απέναντι Loukoumi, με την απόδειξή σου έχεις έκπτωση εκεί!
Hot tip 2: Το menu είναι το ίδιο, για να απολαμβάνεις τα αγαπημένα σου κοκτέιλ σε όποιο χώρο του Loukoumi κι αν βρίσκεσαι!

φωτογραφία: Panos Kapa

Πάμε Loukoumi Bar!


Το Loukoumi Bar θα το βρεις στην πλ. Αβησσυνίας 3.

Πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί για αυτό το μαγαζί, με τους περισσότερους να έχουν την αίσθηση ότι πάντα ήταν εκεί, σαν να ταίριαζε ιδανικά στο πολύπλευρο αυτό σημείο του κέντρου της πόλης.

Περνάς την πόρτα της εισόδου και είναι μόνο η αρχή.
Ανεβαίνεις μία σκάλα, ενώ χαζεύεις τις αφίσες από εκδηλώσεις που τρέχουν στην Αθήνα αυτό τον καιρό.

Φτάνεις στον πρώτο όροφο. Ζεστός και φιλόξενος. Όλο και κάποιο ξύλινο, όμορφο και vintage τραπέζι θα βρεις να κάτσεις, ενώ πάντα υπάρχει και η επιλογή της μπάρας, για ένα γρήγορο εσπρεσσάκι ή μια δροσιστική σπιτική λεμονάδα.
Tip: Κοίτα τους τοίχους, όλο και κάποια έκθεση φωτογραφίας θα διακοσμεί τον χώρο!

Αν σου αρέσει να κάθεσαι σε εξωτερικό χώρο, μπορείς να απολαύσεις το μπαλκόνι του πρώτου ορόφου ή να απολαύσεις την γνωστή κι αγαπημένη ταράτσα, που θα βρεις μια σκάλα παραπάνω!
Μικρά, χουχουλιάρικα τραπεζάκια, για μικρές και μεγάλες παρέες, δικό του bar και απίστευτη θέα, αυτός ο όροφος είναι απόλαυση όλες τις εποχές.
Hot tip: συνδύασε την καινούργια βαρελίσια μπύρα ΑθηΝέο μαζί με τυρολουκουμάδες και θα δεις την Ακρόπολη αλλιώς!

Το Loukoumi Bar πλέον ανοίγει από τις 10 το πρωί, χαρίζοντάς μας κι άλλες ώρες χαλάρωσης. Ένα είναι σίγουρο, το Loukoumi Bar έχει μια ιδιαίτερη ζωντάνια, ακριβώς όπως και το κέντρο της πόλης, μέσα στο οποίο τόσο φυσικά βρίσκεται.

2 προσκλήσεις Gramatik από Loukoumi για 2 τυχερούληδες!


Πολύ τον συμπαθώ αυτόν τον σλοβένο καλλιτέχνη. Θα τον δούμε live 25/11 στο Gazi Music Hall.

Ο διαγωνισμός ξεκινάει 1/11 και σταματάει στις 20/11 .
Μείνε συντονισμένος/η για τις λεπτομέρειες!
Άντε καλή επιτυχία και, που ξέρεις, ίσως να γνωριστούμε στο live! 

Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Δέντρο last minute gifts

Η αλήθεια είναι ότι στην Αθήνα και ειδικά στο κέντρο της έχεις πολλαπλές και εναλλακτικές επιλογές για να περάσεις ευχάριστα την ώρα σου...
   
 Χθες  καθώς περπατούσα στα στενά μεταξύ Μοναστηρακίου και Θησείου είδα μαγαζιά γεμάτα από κόσμο  να διασκεδάζει. Ενώ προχωρούσα  πιο κάτω  μου τράβηξε την προσοχή ένα μαγαζι κάπως διαφορετικό από τα υπόλοιπα. Εκεί στην Φιλίππου  είναι το Δέντρο ( ναι έτσι λέγεται το μαγαζί).Το Δέντρο λοιπόν είναι ένα  project του Loukoumi bar   στην  Πλατεία Αβησσυνίας, μια από τις πιο ¨cult¨πλατείες της Αθήνας.

Το συγκεκριμένο μαγαζί με  ενθουσίασε και μου κίνησε την περιέργεια να μπω μέσα! Πραγματικά ευχάριστο και διαφορετικό περιβάλλον. Είδα έναν χώρο όπου συνδύασε πολλά προϊόντα μαζί, που όμως δεν ζάλισαν αλλά αντιθέτως ήθελα να τα δω όλα ένα ένα. Στην αρχή με τράβηξαν τα ρούχα τα οποία έμαθα ότι είναι από ανερχόμενους αλλά και καταξιωμένους σχεδιαστές, πραγματικά κάθε συλλογή έκρυβε το δικό της νόημα. Τ-shirt και φούτερ σε δεκάδες χρώματα και στάμπες με έξυπνα μηνύματα, ιδιαίτερα φουλάρια, αλλά και φορέματα που αν σ΄'αρεσει το λίγο πιο εξεζητημένο θα το λατρέψεις! Καθώς προχωρούσα το κορίτσι του μαγαζιού μου συστήθηκε με όνομα Άννα και μου πρότεινε κατευθείαν να δω τα κοσμήματα ενώ μου τόνισε πως όλα είναι χειροποίητα και φτιαγμένα από ιδιαίτερα υλικά. Εσύ έχεις ακούσει κόσμημα από τσιμέντο ή από ανακυκλώσιμα υλικά, ή μήπως ήθελες ποτέ σου να φορέσεις ένα κόσμημα με αληθινά λουλούδια ;

Πραγματικά δεν θα πιστεύεις πως με λίγη φαντασία και αισθητική μπορούν να δημιουργήσουν κάποιοι άνθρωποι κόσμημα ! Φυσικά δεν αντιστάθηκα και αγόρασα ένα υπέροχο κολιέ το οποίο  σίγουρα θα έπρεπε να το συνδυάσω με ένα καλό φόρεμα ώστε να το αναδείξω. Ρίχνοντας μια γρήγορη μάτια είδα κάτι φορέματα στο βάθος, βέβαια ήξερα ότι δεν θα μπορούσα να αγοράσω κάτι ακόμα γιατί δεν είχα αρκετά χρήματα πάνω μου.. εκείνη τη στιγμή  η Άννα λες και άκουσε τις σκέψεις μου με παρότρυνε να τα δω λέγοντας ότι θα ενθουσιάστω με τη vintage συλλογή και τις τιμές της. Ήμουν λίγο διστακτική αλλά πήγα να ρίξω μια ματιά και δεν μπορούσα να διανοηθώ τις τιμές!

Εκείνο το φόρεμα που κοίταγα εδώ και ώρα δεν κόστιζε ούτε 10€ ! - Είναι η second hand συλλογή μας- μου είπε...   Μα ναι φυσικά, στο εξωτερικό είναι τόσο διαδεδομένο αυτό ! Εννοείται ότι το αγόρασα, δεν πιστεύα ποτέ ότι στις 10  το βράδυ θα έκανα τα ψώνια μου για ένα τέλειο λουκ με ελάχιστα χρήματα.. Τη στιγμή εκείνη ήρθαν και οι φίλες μου αφού είχαμε κανονίσει από πριν να βγούμε για ένα ποτο, ενώ ήμασταν ακόμα στο Δέντρο είδα ένα ζευγάρι να ανεβαίνει στον πάνω όροφο. Ρώτησα ξανά την Άννα με απορία  γιατί ανέβηκαν και μου είπε με ενθουσιασμό πως το Δέντρο έχει και Ταράτσα για καφέ ή ποτό με θέα την Ακρόπολη όπως ακριβώς και το Loukoumi bar! Φαινόταν πολύ διασκεδαστικό να κανεις τα ψώνια σου και μέτα να απολαύσεις  το ποτό σου στον ίδιο χώρο. Μετά από το ευχάριστο διάλειμμα για ψώνια ανεβήκαμε και εμείς πάνω στο roof  garden και η θέα μας είχε ανταμείψει ήδη, κάτσαμε πήραμε ένα ποτήρι κρασί και κλείσαμε την βραδιά με τον πιο ωραίο τρόπο.

Ήταν σίγουρα μια μέρα που θα θυμάμαι καθώς δεν είχα ξαναδεί ανάλογο concept σε καφέ μπαρ... Πλέον όμως έχει γίνει στέκι για μένα και τους φίλους μου.